İYİ İNSAN NEDİR Kİ, İYİLİK KİME GÖRE?

Nasıl felsefi bir başlık atmışım hatta bu başlıkla münazara bile yapılır gibi geldi bana…

Ben her  ‘‘ya aslında iyi insan’’ dedikçe kız kardeşim bana bir kükrer ‘‘abla sana göre herkes iyi insan, aslında ne ya…’’

Evet, ‘‘aslında ne yaaa’’  bir insan ya iyi yüreklidir ya kötü aslında doğru, özünde iyi insansan aslı öyle değil midir?

Bütün bu yaşadıklarımız kötü yürekli insanların sevgisizliği, çıkar savaşı değil mi? zaten.

Çevremiz de çok insan vardır ‘‘sen böyle yaptığına bakma aslında iyi insandır’’ diyerek kendimizi kandırırız. Sevdiğimiz insanı savunma adına hatta onun gerçekten iyi olduğuna kendimize inandırırız bile.

‘‘Sarhoş ya aslında iyi insandır’’

‘’Öfkeli ya aslında iyi insandır’’

‘‘Bunalımda ya aslında iyi insandır’’

‘‘Uykudan kalktı ya aslında iyi insandır’’

Gibi….Gibi….

Bu örnekler çoğaldıkça çoğalır.

Gerçekten sizde düşünün, ‘‘ iyi insan neye göre, kime göre ve özünde iyilik nedir?’’

İyi insan tanımı; iyilik yapan, kimseyi kırmamaya çalışan, etrafına çevresine duyarlı insani duyguları taşıyan ve önem veren bireydir. Öyle değil mi? en yalın haliyle tanım bu olmalı.

Biliyor musunuz? Kız kardeşim çok da doğru diyor aslında. Özünde iyilik, insanlık besleyen kişi her şartlarda, her psikolojide aslında yine iyi insandır. Eğer şartlara göre bu iyilik durumu değişiyorsa biz maalesef aşkla sevdiğimiz bir insana bile iyi, diyerek kendimizi kandırmış oluruz.

Bir defa, iyi insan önce insanları sever,eşine, çocuklarına, en yakınındakilere kötü davranmaz.Özellikle onu sevenlere daha ilgili olur.Sorumluluk hissi yoğun olduğu için çevresinin sıkıntısını fark eder ve hassas davranır.

İyi insan, sarhoş olduğunda kalp kırıp kimseyle ağız dalaşına girip taşkın davranmaz

İyi insan, sosyo-ekonomik değişimine göre kişilik değişiminine uğramaz.

İyi insan, duyguları tanır ve duygulara önem verir.

İyi insan, bana ne demez…

İyi insan, önce onu sevenleri düşünür ve düşenin de sıkı sıkı elinden tutar.

İyi insan, gerçek bir dosttur çağrılmadan gelir ve yapayım demeden yapar.

İyi insan, hoşgörülüdür. Hiç bir zaman karşılık beklemez ve talepte bulunmaz.

Anlayacağınız aslında iyi insan lafı kendimizi kandırmak için kullandığımız bir kılıf. İnsanlar iyi ya da kötü kalplidir hepsi bu…

Biz neyi tercih ederiz ki buna psikolojide çaprazlama denir. İyi kalpli bir insan iken kalbi kötülük, fesatlık dolu bir arkadaş,dost,eş,yoldaş seçmeyi.O yüzdendir ki ‘‘iyiler hep kötüleri sever’’ lafı vardır. Eksinin artıyı çekmesi mantığının aynısıdır.

O yüzdendir ki ‘’Allah sana tırnak vermesin’’ deyimi vardır. Kalbi kötülükle dolu insan ilk fırsatta, şartlardan dolayı bastırmış olduğu duygularını ortaya çıkarır.

Siz özünde iyilik dolu olan insana kötülük asla yaptıramazsınız. Hangi şartlarda olursa olsun o hep kalbinin iyiliğini duyar, dinler ve yaşar.

Belki iyi yürekli bir insanı kısa dilimde kötü yaparsınız ama kötü yürekli bir insanı asla iyi yapmazsınız çünkü onun kalbi de beyni de kötülük, fesatlıkla doludur.

Bu nedenle bağırıp çağırıp, kimseyi düşünmeyen, sürekli kalp kırıp gönül almayı beceremeyen, eşini, sevgilisini çorunu çocuğunu aşağılayıp kırıp döken ağzından,  küfür eksik olmayan, ailesinin geçimini sağlamayan, sevdiklerinin duygularına ve başarılarına değer vermeyen,  dışarıdaki insanlara hoş görünüp ‘‘el iyisi’’ tabir ettiğimiz kişilikler var ise bunlar asla iyi insan değillerdir ve eğer yolumuz bir şekilde kesişip yaşamı paylaşmaya çalışıyorsak en azından kendimizi kandırmayı bırakıp onu olduğu gibi kabul edelim.Tabi bu da bir tercihtir.

Tercih sizin!

Karşınıza hep iyi yürekli insanların çıkması dileği ile….

Şimdilik her zaman olduğu gibi hoşça kalın, akıl ve ruh sağlığınızı korumaya çalışın!