Seray Sayar LEVENT

Bugün size gerçek reel ve ebeveynlerin çaresizlik içinde yaşadıkları sorunlardan bahsedeceğim. Seslerini duyurabilir miyim, bilmiyorum ancak artık birilerinin bu durumlara el atma zamanı geldi de geçiyor bile… Kurumların her birine tek tek el atılması gerektiği gibi… Bir çivi yerinden oynadığı zaman herkes bilir ki o makinadan hayır gelmez, işte bizim şu an ki durumumunuz da tastamam bu… Öncelikle sormalıyım Sağlık Bakanlığı… Sağlık sorunlarının dışında, personeli ya da müdürlükler ne işe yarar? Bizim gençliğimiz de tek tek memurlar gezer, ev halkın da yaşlı, bebek, gebe, hastalık gibi durumları tespit ederdi. Eğer farklı gelişim gösteren çocuk varsa aileyi bilgilendirir yapılması gerekeni anlatırdı. Çünkü, sağlık oldukça kapsamlı bir alandır. Sosyal-duygusal ve zihinsel sağlık problemi, yaşayan toplumun devlet bütçesine verdiği zararı az çok hepimiz hesaplayabiliriz. Kısacası: Tesadüf komşunun görüp de uyarmasıyla çocuğun farklı olduğu anlaşılmaz ve bu işi azıcık bilen komşu nereler...

Neden, insanlar çocuklarda daha da fazla gün gün çoğalan zorbalığa bu derece şaşkın, aslında çok da anlamış değilim. Zira bağıra bağıra… Göstere göstere gelen bu toplumsal hastalığın ilk sinyallerini, bizi yönetenlerden görmediniz mi? Her gün haberlerde, A partisi B partisi hiç umurumda değil, bir yöneticinin vatandaşı azarlamasıyla karşılaşmadınız mı? Ve hatta toplantılarda bağıra bağıra, yaşa başa, haklıya haksıza bakmadan hakaretlerin uçuştuğuna şahitlik etmediniz mi? Her şeyi bırakın, sokakta saçma sapan nedenlerden birbirini döven ve hiçbir ceza almadan hayatına devam edenlere ne demeli? İtibarsızlaştırılan öğretmenler, doktorlar… Aslında toplum için uğraşan bütün meslek mensupları… Onların yaşadığı zorbalıklarda “aferin, iyi yapmış” diyerek, alkış tutan yöneticileri hiç fark etmediniz mi? Bununla birlikte vasıfsız devlet memurundan bile bizi nasıl korkuttuklarına tanıklık bile yapmadınız mı? Bu zorbalığın görünen başlangıcıyken, bir de evlerin içine ...

Bugün sizlerle farklı bir konudan, ancak evlatlarımızı oldukça fazla ilgilendiren ve durdurulmazsa felaketlere gebe olacak , aileleri, minicik bebeleri fazlasıyla etkileyecek meseleden bahsetmek istiyorum. 5 Eylül öğleden sonra sanal medyada ve sayfalarda ki üzülerek söylüyorum ki uzmanım diyen insanlardan özellikle yanlış bilgiler yayılmaya başlandı… Çocuğu, torunu olanlar mutla duymuştur. “MEB izinin de açılmış Özel Okula 24 aylık çocuklar kayıt yaptırabilecek” diye her yerde bilmiş bilmiş paylaşımlar yapıldı. Elbette ki bu mesleğe gönül vermiş herkes ne olduğunu anlamadı. Çünkü bu ani mevzuat değişiminin bir mantığı yoktu. Evet bir mevzuat değişimi vardı ancak bu 24 aylık çocuk alabilirsiniz de neydi? Adana Kreş,Gündüz Bakımevi ve Çocuk Kulüpleri Derneği olarak olayı araştırmaya başladık. MEB bir mevzuat değişimi yapmıştı doğru ancak bu değişim yeni bir oluşumu bildirme değişimiydi.5 Eylül 2025 Cuma Resmi Gazetesi sayı:33008 Madde1,f) bendi-Çocuk etkinlik ve oyun evi:25-72 ay yaş ...

Hiç bu terimi daha önce duydunuz mu? Aslında tıbbi sınıflamalarda resmi bir adı olmayan bu terimi daha çok bizim gibi eğitim ve gelişim uzmanları söylemeye başladı. Öyle yoğun karşılaşmaya başladı ki şu son 10 yıldır... Gelişim geriliği, dil konuşma geriliği, davranış bozukluğu yaşayan, ancak ailenin ne olduğunu anlamadığı, doktorun “bir kreşe gönderin” tavsiyesi ile bizlerde eğitime başlayan çocuklar sayesinde, daha önceden ders diye aldığımız gelişim geriliği ile ilgili bütün konuları tekrar, profesyonel eğitimlerle kendimizi güncellemek zorunda kaldık, zira özel gereksinimli çocukların eğitimini vermemekte bu sorunlara yardımcı olmak için konuyu iyi bilmek gerekiyor. Peki, nedir sanal otizm? Erken çocukluk döneminde yoğun ekran maruziyetinin (telefon, tablet, televizyon vb.) çocukta otizm benzeri belirtiler oluşturması için kullanılan bir kavram haline geldi. Sanal otizmin tanımı : 0–3 yaş arasındaki çocukların uzun süre ve kontrolsüz şekilde ekrana maruz kalması, sosyal iletişi...