YİRİİM SİZİN BUNALIMINIZI!

                                                  YİRİİM SİZİN BUNALIMINIZI!

Şimdi paket mi yapalım burada mı yiyeceksiniz? gibi bir espri yazmak geldi içimden…
Valla ben her türlü yirim bu bunalımı…
Eğer bunalıma şimdi ki, adı depresyona girme lüksünüz varsa sizden kral yok! Tadını çıkartın olayın…
Ve hatta Türkiye Cumhuriyeti toprakları sınırında yaşayan herkes acayip lüks, Allah’ıma şükür çorçocuk herkesler depresyonda. Arkadaş bu kadar lüküs hayat nereye kadar değil mi? Ama…
Bir de unutuyordum neredeyse, panikatak! ‘‘ Ay… Komşu hiç sorma bizim kız panik atak, eli ayağı durmuyor, olur olmaz öfkeleniyor idare edin’’ gibi hatun muhabbetlerini çoğumuz duyarız.
İşte! Bu durumda Yiriiim sizin bunalımınızı derim bende…
Edepsizliğin, cazgırlığın, iş bilmezliğin, anlık mutsuzluğun, o an hoşlanmadığınız ortamın, ne zamandan beri adı depresyon ya da panik atak oldu! Bu işler bu kadar kolay mı? Bilemedim…
‘‘Dur kardeş bir depresyona girip çıkayım iki dakika bekle hemen gelirim. ‘’ ya da o an ortamdan sıkılan ablamıza yaftayı yapıştırır ‘‘ya! İdare et, panik atağı tuttu’’ deriz.Nereye giriyorsunuz? Ne tutuyorsun kardeşim!
Eğer bizlerin bu ruhsal hastalıklara girme çıkma kabiliyetimiz varsa daha ne, belamızı mı? İstiyoruz o halde bizden kral yok…
Depresyona giren kişi zaten depresyon da olduğunu bilemez, davranış bozuklukları ile ortaya çıkan durum günlük hayatınızı, yaşam kalitenizi bozar ve bunu sadece çevrenizdeki kişiler fark eder. Siz değil… Eğer bunu fark ettiyseniz zaten numaranın dibine vuruyorsunuzdur. Ve oldukça sıkıntılı bir ruhsal problemdir o yüzden heveslenip depresyona girip durmayalım.
Gelelim panik atak muhabbetine, onu da Allah kimsenin başına vermesin… Nefes alamazsınız, her an felaketlerin olacağını düşünür sürekli cevap vermeyen telefonların endişesini yaşarken her seferinde kalp krizi geçirdiğinizi zannederek acil kapılarına koşturursunuz ve bazı hastalar öyle durumlar yaşar ki, oturacakları evin hastaneye yakın olmasına dikkat eder. Anlayacağınız berbat bir durum, aşırı kaygı sizi ve hayatınızı yer bitirir. Ataklarda ölmeyeceğinizi bilmenize rağmen bu kötü duygudan kurtulamazsınız. Öyle hikâyesine ‘‘Ay! Çok heyecanlandım panik atağım tuttu’’ diye bir dava yok, olamaz zaten. Kriz geldiğinde çevrenizdekiler ne yapacağını bilemezken siz kalbinizin yerinden çıkacağını ve boğulduğunuzu zannedersiniz. Aslında nefes alırken ‘‘nefes alamıyorum ‘’diye panik halinde çırpınırsınız.
Ve…
En önemli ayrıntı, eğer mesul olduğumuz bir işimiz, ailemiz, çevremiz varsa zaten ne depresyona nede panik atak endişesi yaşayacağımız lüksümüz olamaz. Eğer siz bu buhranlı dönemlere girmeye niyetleniyorsak, önce işimize gücümüze bakacak, nazımızı tuzumuzu çekecek birilerini bulmalıyız ki, bu depresif durumun keyfini çıkaralım. Yoksa kendi kendimize girer girer çıkarız… E…Buda bir ayrıcalık lüks hayat gerçi.
Eğer benim gibi /bizim gibi insanların başına bu gelirse sadece duyacağınız tek destek veren laf, ‘‘Yiriimm senin bunalımını’’ olacaktır. Emin olun!
O yüzden bilip bilmediğimiz yerlere girip çıkmaya heveslenip bu önemli hastalıkları ağzımıza sakız yapmaktan vazgeçelim. İki çanta almayla, bir saç kestirmeyle ya da ortamdan çıkıp derin nefes almayla ne depresyonunuz geçer nede gelen atak krizini engelleyebilirsiniz…
Bir bakasınız benim gibi bütün bu aşamalardan geçmiş bir aklıselimle karşılaşırsınız ve o size ‘‘Yiriim sizin bunalımınızı ‘’ deyiverir!
Bugünkü İnsanı Davranış; ‘‘Eğer sizinle ilgilenilmediğini düşünüyorsanız, o vakit siz ilgilenin, iyi davranın, hoş görülü ve sabırlı olun göreceksiniz ki, karşınızdaki kişi sizi fark edecektir.’’

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Özgürlük Karmaşası

Geçen gün kurumda çocuklar serbest zamanda kendi kendilerine oynarken, bir öğrencim “Seray teyze bunlar sevişiyor” diye bir nağra attı. Allah Alla aynı yerdeyim ve böyle davranan kimseyi görmemişken öğrencimin işaret ettiği yere yöneldim. İki arkadaş yerde sadece kollarını birlerinin üstüne koyup şakalaşıyordu. Kim sevişiyor, onlar uzanmış be oğlum, hem erkek erkeğe böyle işler olmaz, diye anlık tepki verdikten sonra, bunu nereden çıkardığını sorduğumda, “O1 AVM de kızla oğlan sarılmış sevişiyorlardı” demez mi? Daha bu çocuk 11 yaşında ve gördüğü toplumdaki manzaralar bunlar. Bizlerde edebi öğretmeye çalışıyoruz. Olacak ya aynı gün akşamı dışarı çıkmam gerekti, yolda yürürken hayli kilolu bir hanım altında mini şort üstünde mayo ile karşıma çıktı. İnanamadım mayomu, diye bir daha baktım. Hoş yarı çıplak gezen gençleri sık sık görüyordum ancak Adana’da mayoyla gezeni ilk kez görmenin şaşkınlığını yaşadım ve bu yazıyı hazırlama ihtiyacı duydum. Evet, kimin nasıl giyindiği, nasıl bir...
Devamı

"Mühürlü Yalanlar"

Eskiden diploma, insanın yıllarca verdiği emeğin, sabahlara kadar uykusuz kalışının, kütüphane köşelerinde aç karnına çalışmasının ödülüydü. Eğer sahtecilik yapacaksanız da bunun için emek harcıyordunuz. Bazı diplomalar bir fotokopi dükkânında doğuyor, bir noter masasında büyüyor, resmi mühürle de “vatandaş” oluyordu. Sahte diplomalar öyle ustaca hazırlanıyordu ki, resmî kurum bile “Tamamdır, bu gerçek” diye mühür basıyor. Yalan, devlet onaylı hale geliyordu yani. Mühür vurulunca yalan, bir anda “saygın” bir evraka dönüşüyordu. Hatta çerçeveletip duvara asıyorlar; gelen giden bakıp “Vay be!” diyordu. Anlayacağınız eskinin sahtesinde bile bir emek vardı. Ya şimdi? Teknoloji ilerledikçe hayat kolaylaşıyor diyorlardı… Meğer bazı sahtekârlar için hayat “hızlı çekim” moduna geçmiş. Daha önce de yazdığım gibi, eskiden sahte diploma hazırlamak zahmetliydi; kâğıt seçilir, mühür bulunur, imza taklit edilir, bir de tanıdık memur ayarlanırdı. Şimdi? İki tıkla oluyor. Buyurun tanışı...
Devamı

Ahlâkın Yokuş Aşağı Gidişi

Her toplum dönem dönem ahlâkî sarsıntılar yaşar; ancak bazı dönemler vardır ki çürüme bireysel hatalardan çıkıp sistematik bir özellik kazanır. Bugün Türkiye’de yaşanan sorunların çoğunda —gündelik ilişkilerden siyasete, iş ahlakından aileye kadar— görünmez bir ortak payda var: ahlâkın aşınması. Peki, bu çöküş nasıl başladı, hangi sosyolojik dinamiklerle derinleşiyor? Bu sorunun yanıtı, yalnızca “insanlar bozuldu” kadar basit değil. Toplumsal yapıdaki dönüşümler, kurumların zayıflaması, ekonomik baskılar ve modernleşme sürecinin sancıları birleşerek bir ahlak krizini besliyor. Durkheim: “Toplumsal çözülme, kuralsızlıkla başlar” Toplumsal çözülmeyi en net anlatan sosyolog Émile Durkheim’dı. “Anomi” dediği kavram, bireyin toplumla bağlarının zayıfladığı, normların anlamını yitirdiği dönemleri anlatır. Türkiye’de son yıllarda yaşanan ekonomik dalgalanmalar, hızlı kentleşme, gelir eşitsizliği ve toplumsal adaletsizlik duygusu, bireyde “herkes kendini kurtarsın” psikolojisini güçlend...
Devamı