YOKSA SİZDE EL ÂLEMCİ MİSİNİZ?

                                                    YOKSA SİZDE EL ÂLEMCİ MİSİNİZ?

Bir şirketin hukuk bölümünde çalışan Avukat Perihan Hanım sabah ofise gelir gelmez bölümün asistanına şöyle der:
“Dün yaptığım alışverişte kasiyer 160 liralık elbiseyi yazmayı unutmuş; güzelim elbise bana bedavaya geldi!”
Asistanı, “Yaşasın! Çak bir beş!” diyerek Avukat Perihan Hanım’ın sevincine katılır.
Sizce Avukat Perihan Hanım elbiseyi bedavaya mı, getirdi? Ve kasiyer kızın durumu ne olur?
Avukat Perihan Hanım 160 liralık elbiseyi bedavaya getirdiğini sanarak, kasiyer kızın bir unutkanlığı belki işine son verilmesine belki de üç-dört günlük yevmiyesine mal oldu…
Ama açıkgöz Avukat Perihan karlı çıktı kendince…
Elbette yukarıda yazdığım bir mizansen…
Peki, çevremiz de böyle açıkgöz geçinen ufacık bir menfaat için vicdanını, insanlığını bir kenara bırakan insanlar yok mu?
Devlet dairelerinde ve belediyeler de mutlaka dikkatinizi çekmiştir, boş yanan lambalar söndürülmez ve pencereler açıkken yaz kış klimalar çalışır ama bir vatandaş ödemesini geciktirdiği zaman” sorumsuz vatandaş” muamelesi görür.
Bunla birlikte çevrede insanlar varken yere çöp atmayan ama kimsenin olmadığını fark edince elindekini fırlatıp atan ve hatta dolu dolu yere tüküren insanlara mutlaka şahit olmuşsunuzdur.
Ya da evinde perişan gezerken dışarıda manken gibi dolaşan erkek ve kadınlara ya da evde terör estirirken dışarıda melek olan bozuk Türkçesi, küfürlü ağzı birden düzelen insanlara da şahit olmuşsunuzdur.
Hatta iş hayatın da ve siyasette de güçlünün yanında olan “zamanın adamı” dediğimiz tiplere de şahit olmuşsunuzdur. Kadını özellikle buralar da yere göğe sığdıramaz hürmet ederken üç takla atan erkekler, nedense hiçbir eşli toplantılara eşlerini götürmez, illa birileri yanında olacaksa genel olarak çocuklarıyla giderler…
Bütün bu örnekleri vermemin nedeni özellikle bizim toplumumuzda kişilerin “el âlem ne der” mantığı ve otokontrollerini daha sağlayamamaları ayrıca insanların bir anlık dalgınlığını kullanmanın kurnazlık olduğunu düşünmelerinden kaynaklanır.
Şimdi nereye geleceğimi merak ettiniz.
Toplumun çürümesine, kokuşmasına, yozlaşmasına geleceğim.
Bu olumsuzlukları ne hükümet ne devlet nede siyasiler yaptı. Elbette zemin oluşturuldu lakin biz insanlar, kendi menfaatimize aykırı olabilecek olayları şıp diye görebilirken nedense karşımızdakilerin ya da toplumun genelinin yaşayacağı sıkıntıları görmemek için hep uğraş veriyoruz.
Şimdi ise duyarsız, duygusuz, her şey de çıkar bekleyen yobazlaşan, yozlaşan hiçbir ideolojisi olmayan, dini-siyaseti ve hatta Ata’mızı malzeme yapan vicdanı ve insanlığı rafa kaldırmış bir toplum var önümüzde ki, bu toplumun çocukları şehitlere ya da kahramanlığı anlatan belgesellere boş ve anlamsız gözlerle bakmakta.
Bizler en iyi okullarda okuyabiliriz…
En iyi şartlarda da yaşayabilir ve bir grubun idarecisi bile olabiliriz.
Ancak, vicdanı, insanı ve toplum normlarını öğrenemediğimiz-uygulayamadığımız sürece koyun gibi güdülmeye mahkûmuz.
Biz eğitimciler verdiğimiz eğitimin dönütlerini nasıl anlarız biliyor musunuz? Çocuk evde ve okulda hatta sokakta aynı davranıyorsa, işte! o zaman “tamam eğitimimiz artık davranışa dönüşmüştür deriz.”
Dilerim ki, bir gün kişilerin etiketine değil de insanlığına, vicdanına göre değer göreceği günleri görürüz.
İşte! O zaman barış, huzur, özgürlük, sevgi gelecek Ülkeme…
Şimdilik hoşça kalın, akıl sağlığınızı korumaya çalışın!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Özgürlük Karmaşası

Geçen gün kurumda çocuklar serbest zamanda kendi kendilerine oynarken, bir öğrencim “Seray teyze bunlar sevişiyor” diye bir nağra attı. Allah Alla aynı yerdeyim ve böyle davranan kimseyi görmemişken öğrencimin işaret ettiği yere yöneldim. İki arkadaş yerde sadece kollarını birlerinin üstüne koyup şakalaşıyordu. Kim sevişiyor, onlar uzanmış be oğlum, hem erkek erkeğe böyle işler olmaz, diye anlık tepki verdikten sonra, bunu nereden çıkardığını sorduğumda, “O1 AVM de kızla oğlan sarılmış sevişiyorlardı” demez mi? Daha bu çocuk 11 yaşında ve gördüğü toplumdaki manzaralar bunlar. Bizlerde edebi öğretmeye çalışıyoruz. Olacak ya aynı gün akşamı dışarı çıkmam gerekti, yolda yürürken hayli kilolu bir hanım altında mini şort üstünde mayo ile karşıma çıktı. İnanamadım mayomu, diye bir daha baktım. Hoş yarı çıplak gezen gençleri sık sık görüyordum ancak Adana’da mayoyla gezeni ilk kez görmenin şaşkınlığını yaşadım ve bu yazıyı hazırlama ihtiyacı duydum. Evet, kimin nasıl giyindiği, nasıl bir...
Devamı

"Mühürlü Yalanlar"

Eskiden diploma, insanın yıllarca verdiği emeğin, sabahlara kadar uykusuz kalışının, kütüphane köşelerinde aç karnına çalışmasının ödülüydü. Eğer sahtecilik yapacaksanız da bunun için emek harcıyordunuz. Bazı diplomalar bir fotokopi dükkânında doğuyor, bir noter masasında büyüyor, resmi mühürle de “vatandaş” oluyordu. Sahte diplomalar öyle ustaca hazırlanıyordu ki, resmî kurum bile “Tamamdır, bu gerçek” diye mühür basıyor. Yalan, devlet onaylı hale geliyordu yani. Mühür vurulunca yalan, bir anda “saygın” bir evraka dönüşüyordu. Hatta çerçeveletip duvara asıyorlar; gelen giden bakıp “Vay be!” diyordu. Anlayacağınız eskinin sahtesinde bile bir emek vardı. Ya şimdi? Teknoloji ilerledikçe hayat kolaylaşıyor diyorlardı… Meğer bazı sahtekârlar için hayat “hızlı çekim” moduna geçmiş. Daha önce de yazdığım gibi, eskiden sahte diploma hazırlamak zahmetliydi; kâğıt seçilir, mühür bulunur, imza taklit edilir, bir de tanıdık memur ayarlanırdı. Şimdi? İki tıkla oluyor. Buyurun tanışı...
Devamı

Ahlâkın Yokuş Aşağı Gidişi

Her toplum dönem dönem ahlâkî sarsıntılar yaşar; ancak bazı dönemler vardır ki çürüme bireysel hatalardan çıkıp sistematik bir özellik kazanır. Bugün Türkiye’de yaşanan sorunların çoğunda —gündelik ilişkilerden siyasete, iş ahlakından aileye kadar— görünmez bir ortak payda var: ahlâkın aşınması. Peki, bu çöküş nasıl başladı, hangi sosyolojik dinamiklerle derinleşiyor? Bu sorunun yanıtı, yalnızca “insanlar bozuldu” kadar basit değil. Toplumsal yapıdaki dönüşümler, kurumların zayıflaması, ekonomik baskılar ve modernleşme sürecinin sancıları birleşerek bir ahlak krizini besliyor. Durkheim: “Toplumsal çözülme, kuralsızlıkla başlar” Toplumsal çözülmeyi en net anlatan sosyolog Émile Durkheim’dı. “Anomi” dediği kavram, bireyin toplumla bağlarının zayıfladığı, normların anlamını yitirdiği dönemleri anlatır. Türkiye’de son yıllarda yaşanan ekonomik dalgalanmalar, hızlı kentleşme, gelir eşitsizliği ve toplumsal adaletsizlik duygusu, bireyde “herkes kendini kurtarsın” psikolojisini güçlend...
Devamı